Os Maios

Coa marea de invasións sufridas desde o confín dos tempos, Ferrol converteuse nun crisol de culturas envorcadas nunha apoloxía da felicidade e da natureza. Alzados con alma celta, romana e grega celébranse desde hai centos de anos os Maios en Canido, tradición ancestral «que simboliza a eclosión da primavera». A investigadora Ánxela Loureiro, autora de Maios en Canido, destaca que «xa a finais do século XIX os veciños lembraban estas festas na súa infancia e recalcaban que eran pagáns, para pedirlle á terra boas colleitas»

As Meninas

As Meninas de Canido naceron no ano 2008, cando o artista Eduardo Hermida e a súa filla Estrela comezaron a pintar as paredes máis ruinosas do seu barrio para ocultar con cores o abandono das mesmas. Hai tempo que o soño desa época está cumprido con fartura. De feito, o barrio alto de Ferrol pasouse ao outro extremo e agora é un lugar cotizado para novos veciños e proxectos inmobiliarios. Tamén é un museo de arte urbana ao aire libre que atrae moitos visitantes en calquera estación.

A orixe desta transformación é a festa de cada primeira fin de semana de setembro. Tres xornadas alegres que comezan o venres e durante as que os artistas pintan novas obras. «O ambiente é marabilloso: a conexión entre arte e festa é moi especial», asegura Hermida, o impulsor dun proxecto famoso polos seus grandes murais, pero con moitas xoias nos recunchos: «O valor da obra pequena é moi importante este ano, hai obras en muros castigados que teñen moita forza», destacaba.